جستجو . ورود به وبگاه    ۱۴۰۰/۵/۵  
 
 

کتابخانه ديجيتال
گزارشات حاصل از طرح هاي پژوهشي خاتمه يافته


مشخصات گزارش:

۸۴۱۱۵/۳۳ شماره طرح:
بررسي آثار سياست هاي كلان اقتصادي بر فرسايش خاك عنوان طرح:
سيد صفدر حسيني مجري:
کشاورزي و منابع طبيعي شاخه:
۸۵/۱/۱ تاريخ تصويب طرح:
۸۷/۱۲/۱ تاريخ پايان طرح:
۸۹/۶/۲۷ تاريخ انتشار:
توجه: براي دريافت اصل گزارشات لطفا از طريق با صندوق تماس حاصل نماييد. دانلود فايل گزارش:

چکيده:

خاك از جمله مهم‌ترين نهاده‌هاي توليد كشاورزي است، به گونه‌اي كه زمينه را براي تأثيرگذاري ساير نهاده‌ها فراهم مي‌كند. فرسايش خاك به عنوان يكي از عوامل جدي تهديدكنندة حاصلخيزي خاك و در نتيجه توان توليدي آن، به صورت بازتوزيع منافع خاك به سمت نسل هاي كنوني تعريف مي شود. سطح فرسايش در يك منطقة خاص به وسيلة اثر متقابل عوامل مختلفي از جمله موقعيت اقليم منطقه، فرسايش پذيري طبيعي خاك، مديريت و نيز سياست‌هاي

دولت‌ها در سطوح خرد و كلان تعيين مي‌شود. هدف از پژوهش پيش رو بررسي يكي از عوامل مهم مؤثر بر فرسايش خاك زراعي، يعني سياست‌هاي كلان اقتصادي بوده است. تحليل آثار سياست‌هاي كلان اقتصادي بر فرسايش خاك در سطح مزارع نيازمند الگويي است كه ارتباطات در سطوح كلان- خرد را با تأكيد ويژه بر فرسايش خاك نشان دهد. هر سياست اقتصادي به‌وسيلة بازارهاي چهارگانة اقتصاد كلان (بازارهاي كالا، نيروي كار، سرمايه و پول) بر قيمت‌هاي نسبي اثر مي‌گذارد. بر اساس اين محرك ها (قيمت هاي نسبي) و نيز شرايط كشاورزي اكولوژيكي و وضعيت مواهب طبيعي، كشاورزان تصميم هاي خود را در ارتباط با الگوي كشت اتخاذ مي‌كنند. اين انتخاب تأثير ويژه‌اي بر

محيط‌زيست از جمله نهادة خاك دارد. زيرا برخي محصولات و نظام‌هاي كشت نسبت به نظام‌هاي ديگر فرسايش كمتري ايجاد مي‌كنند. افزون بر اين، بسته به نوع و جهت سياست هاي كلان اتخاذ شده در برنامه‌هاي توسعة اقتصادي، تعادل مواد غذايي و مواد معدني خاك نيز براي تمامي محصولات و نظام‌هاي كشت يكسان نيست. در تحقيق پيش‌رو تركيبي از سياست‌هاي مستقيم و غيرمستقيم براي بررسي انتخاب شده است. اين انتخاب امكان مقايسه همزمان آثار سياست‌ها بر شاخص‌هاي زيست‌محيطي و اقتصادي را به وجود مي‌آورد. سياست‌هاي مورد بررسي در اين پژوهش عبارتند از: يارانة صادرات براي محصولات باغي؛ تعرفة واردات محصولات صنعتي؛ ماليات بر كشت محصولات زراعي (سالانه) در زمين‌هاي شيبدار ؛ يارانه براي كشت محصولات زراعي در زمين‌هاي مسطح.

در نخستين بخش از نتايج تحقيق، به تحليل شبيه‌سازي ها براي انتخاب سياست مناسب در شرايطي كه به عوامل اقتصادي و زيست محيطي وزني داده نشده بود، پرداخته شد. در چنين شرايطي، مناسب ترين سياست در دسترس كه مي توان از آن به عنوان يك گزينۀ سياستي "بهترين اول" ياد كرد، ماليات پيگويي يا ماليات بر محصولات زراعي بالادست است. زيرا گذشته از اينكه اين سياست فرسايش خاك را چند برابر بيشتر از ديگر سياست‌ها كاهش مي‌دهد، بر افزايش توليد واقعي كل، توليد محصولات باغي و صنعتي نيز، در مقايسه با ديگر سياست‌ها، اثر بسيار مطلوب‌تري دارد. تلاش براي انتخاب يك سياست به عنوان مناسب‌ترين سياست از هر دو جنبۀ اقتصادي و زيست‌محيطي، نشان داد كه اين انتخاب به طور جدي به اولويت‌هاي سياست‌گذار بستگي دارد. بنابراين، انتخاب سياست مناسب با در نظر گرفتن وزن‌هاي سياستي گوناگون صورت گرفت. انتخاب وزن هاي سياستي گوناگون به مثابه طراحي يك برنامۀ محيط‌زيست محور بلندمدت براي يك كشور در حال توسعه چون ايران بوده است. در چنين كشوري سياست‌گذار نخست اهميت چنداني براي مسائل زيست‌محيطي قائل نيست و به تدريج مي‌كوشد تا در طي برنامه‌هاي توسعه به منافع بلندمدت حفاظت از

محيط‌زيست توجه بيشتري كند. نتايج طراحي اين برنامۀ بلندمدت در ايران، براي فائق آمدن بر مسئلۀ فرسايش خاك، نشان مي دهد كه در مراحل اوليۀ اين برنامه كه عوامل اقتصادي از اهميت سياستي بيشتري نسبت به عوامل زيست محيطي برخوردارند، مناسب‌ترين سياست، سياست يارانۀ توليد محصولات زراعي پايين‌دست و در مراحل پاياني برنامه، هنگامي كه عوامل زيست محيطي از اولويت بيشتري برخوردارند، سياست ماليات بر توليد محصولات زراعي بالادست سياست بهينه است.


 
  جستجو در کتابخانه ديجيتال
نام مجري (نويسندگان):
عنوان گزارش:
چکيده و متن:
راهنماي جستجو
 
  ابزارهاي مشاهده
راهنمايي
دريافت فونت ها
تغيير رنگ هاي سايت
نسخه قابل چاپ اين صفحه
 
© تمام حقوق براي صندوق محفوظ است | صفحه اول | چاپ صفحه
آخرين بهنگام سازي اين صفحه: ۱۳۹۳/۱۱/۱ - ۱۶:۵۱