جستجو . ورود به وبگاه    ۱۴۰۰/۵/۹  
 
 

کتابخانه ديجيتال
گزارشات حاصل از طرح هاي پژوهشي خاتمه يافته


مشخصات گزارش:

۸۳۰۵۸ شماره طرح:
سنتز مشتقات جديد ۱و ۴-دي هيدروپيريدين و بررسي اثرات آن بر عنوان طرح:
عباس شفيعي مجري:
پزشکي شاخه:
۸۳/۱۱/۲۹ تاريخ تصويب طرح:
۸۵/۱۲/۲۵ تاريخ پايان طرح:
۸۹/۳/۲۶ تاريخ انتشار:
توجه: براي دريافت اصل گزارشات لطفا از طريق با صندوق تماس حاصل نماييد. دانلود فايل گزارش:

چکيده:

دومين عامل مرگ و مير در جهان بعد از بيماريهاي قلبي- عروقي سرطان است . بعد از مرحله متاستاز

در سرطان شيمي درماني اهميت خاصي در درمان پيدا مي كند. لوكمي، لنفوما و ساركوما از جمله انواع

سرطان هايي هستند كه توسط شيمي درماني شانس بهبودي دارند. بزرگترين مشكل در شيمي درماني

مقاومت به داروهاي آنتي نئوپلاستيك است. بروز مقاومت در سلولهاي سرطاني عمدتا به يك پروتئين

نسبت داده مي شود. اين پروتئين سبب خروج داروي (p-gp) گليكوپروتئين -p غشايي بنام

با دخالت (Multi drug resistance ) MDR سيتوتوكسيك از داخل سلول مي شود. مهار

مقاومت را نسبت به p-gp امكان پذير است به اين ترتيب كه مهاركننده هاي p-gp در عملكرد

سلولهاي سيتوتوكسيك كاهش داده و به تعويق مي اندازند. در نتيجه اثر داروهاي سيتوتوكسيك در

شيمي درماني افزايش مي يابد. گزارش هاي متعددي از دسته هاي مختلف دارويي وجود دارد كه با

شده اند از جمله اين تركيبات مشتقات ۱و ۴-دي هيدروپيريدين ها MDR سبب مهار p-gp مهار

تغييراتي در ساختمان آنها براي DHPS هستند. با توجه به مطالعات انجام گرفته در (DHPS)

پيشنهاد شده است. در اين گزارش جهت تهيه تركيبات نهايي MDR دستيابي به داروهاي موثر بر

سنتز مواد اوليه با ذكر جزئيات آورده شده است. تعداد ۲۳ تركيب نهايي با ساختار دي هيدروپيريدين

در اين طرح سنتز شده اند. همچنين سنتز واسطه هاي شيميايي لازم و مواد اوليه مورد نياز با ذكر

جزئيات روش سنتز در اين گزارش آورده شده است. آزمايشات متوقف كننده كانال كلسيم بر روي

تعدادي از تركيبات سنتز شده انجام و نشان داده شد كه اثرات متوقف كننده كانال كلسيم آنها ضعيف

ي باشد. بعلاوه تعداد ۸ مشتق دي هيدروپيريديني كه حاوي حلقه الكيل و يا آريل تيازول در موقعيت

4

بصورت برون تن MDR ۴ حلقه دي هيدروپيريدين هستند جهت بررسي اثرات مهاري آنها در

تحت مطالعه قرار گرفتند. اثر سيتوتوكسيك دوكسوروبيسين و هر يك از مشتقات سنتز (In Vitro)

و سلول هاي مقاوم به T شده بصورت جداگانه و همچنين در حضور يكديگر در سلولهاي عادي 470

بررسي گرديد ميزان تاثير هر يك از مشتقات سنتز شده در افزايش T470/TMR- دوكسوروبيسين 6

توكسيسته دوكسوربيسين روي سلول هاي عادي و مقاوم نسبت به داروي مرجع وراپاميل تعيين گرديد.

7 توكسيسته دوكسوربيسين را هم در سلولهاي عادي و هم سلولهاي مقاوم افزايش d 7 و a تركيبات

P-gP ميزان پروتئين ،MDR دادند. به منظور مطالعه مكانيسم اثر تركيبات سنتز شده و موثر در مهار

به روش ايمونوسيتوشيمي و فعاليت تراوشي آن به روش فلوسايتومتر تعيين گرديد. نتايج نشان دهنده

و Rh را تغيير چنداني نمي دهند اما ميزان احتباس 123 P-gP 7 ميزان پروتئين d 7 و a اين است كه

دوكسوروبيسين را در سلولهاي مقاوم افزايش مي دهند. بنابراين اثر سيتوتوكسيك دوكسوروبيسين در

7a 7 افزايش مي يابد. به عنوان نتيجه گيري كلي در مورد اين تحقيق مي توان گفت كه d 7 و a حضور

IC 7 داراي اثرات سيتوتوكسيك ذاتي نبوده ولي توانايي آنها در كاهش قابل توجه 50 d و

دوكسوروبيسين مي توان اين تركيبات را بصورت بالقوه بعنوان الگوي ارزشمند براي سنتز و معرفي

و برطرف كننده MDR مشتقات جديدتري از تركيبات دي هيدروپيريدين به عنوان مهاركننده هاي

مقاومت دارويي در سلولهاي توموري معرفي كرد..


 
  جستجو در کتابخانه ديجيتال
نام مجري (نويسندگان):
عنوان گزارش:
چکيده و متن:
راهنماي جستجو
 
  ابزارهاي مشاهده
راهنمايي
دريافت فونت ها
تغيير رنگ هاي سايت
نسخه قابل چاپ اين صفحه
 
© تمام حقوق براي صندوق محفوظ است | صفحه اول | چاپ صفحه
آخرين بهنگام سازي اين صفحه: ۱۳۹۳/۱۱/۱ - ۱۶:۵۱