جستجو . ورود به وبگاه    ۱۴۰۰/۵/۹  
 
 

کتابخانه ديجيتال
گزارشات حاصل از طرح هاي پژوهشي خاتمه يافته


مشخصات گزارش:

۸۶۱۰۲/۳۶ شماره طرح:
تهيه واكسن دندريتيكي تحريك شده با توتال ‏mRNA‏ توموري جهت ايمونوتراپي سرطان مري عنوان طرح:
‏ مهران غلامين‏ مجري:
پزشکي شاخه:
۸۶/۱۲/۵ تاريخ تصويب طرح:
۸۹/۳/۱ تاريخ پايان طرح:
۸۹/۱۲/۳ تاريخ انتشار:
توجه: براي دريافت اصل گزارشات لطفا از طريق با صندوق تماس حاصل نماييد. دانلود فايل گزارش:

چکيده:

سرطان مري، به عنوان دومين سرطان شايع در بين آقايان بعد از معده و نيز در بين خانمها بعد از سرطان سينه ‏مطرح مي باشد. با وجود روش هاي درماني رايج، ميزان بقاء پنج ساله بيماران در حدود 20% مي باشد. جهت تأييد ‏عوامل سركوب گر سيستم ايمني در سرطان مري، بيان ژني سه فاكتور مهم ‏VEGF، ‏IL-10‎، ‏TGF-β‏ مورد ‏بررسي قرار گرفت. به لحاظ نقش محوري سلول هاي ‏DC‏ ، در اين مطالعه با انتقال ژن هاي توموري به شكل ‏RNA‏ اي به درون ‏DC، موجبات تحريك سيستم ايمني در آزمايشگاه فراهم گرديده تا بتوان زمينه ايمني تراپي ‏بيماران سرطاني فراهم گردد. در بخش اول مطالعه تعداد 49 بيمار مبتلا به سرطان ‏ESCC‏ جهت بررسي سه ژن ‏VEGF، ‏IL-10‎، ‏‎ TGF-βتوسط روش ‏Real-time‏ مورد بررسي قرار گرفتند. انتقال ژن به شكل ‏RNA‏ به ‏داخل سلول يوكاريوتي توسط روش الكتروپوريشن در اين مرحله بهينه سازي گرديد. ابتدا از سلول ‏K562‎‏ و ‏سپس از ‏DC‏ هاي مشتق از مونوسيت افراد سالم و سپس برروي بيماران ‏ESCC‏ در شرايط متفاوت ‏الكتروپوريشني ‏‎800V/200µs‎، ‏‎500V/300µs‎، ‏‎300V/500µs‎‏ مراحل انتقال ژن بهينه سازي گرديد. جهت ارزيابي ‏فعاليت ضد توموري لنفوسيت هاي تحريك شده، از تست ‏Elispot IFN-‏ و سيتوتوكسيستي ‏Calcein AM‏ ‏استفاده گرديد. افزايش بيان ژن هاي ‏IL-10‎، ‏VEGF‏ و ‏TGF-β‏ در بافت توموري بيماران ‏ESCC‏ بترتيب ‏‏2/53%، 9/44% و 5/37% ديده شد. بيان هم زمان ‏TGF-β‏ با ‏IL-10‎‏ و ‏VEGF‏ در نمونه ها مشاهده گرديد. ‏اگرچه ارتباط معني داري بين بيان ‏VEFG‏ با انداره تومور ديده نشد ‏‎(p = 0.065)‎، ولي بيان هم زمان ‏VEGF‏ و ‏TGF-β‏ به طور معني داري با اندازه تومور همراه بود ‏‎.(p < 0.05)‎‏ كارائي انتقال ‏RNA‏ توسط روش ‏الكتروپوريشن به درون سلول هاي ‏K562‎‏ و ‏DC‏ بترتيب 95% و 85% و در مورد بيماران ‏ESCC‏ در حدود 80% ‏بود. نتايج حاصل از تست سيتوتوكسيسيتي ‏Calcein AM‏ بر روي پنج بيمار ‏ESCC‏ نشان داد كه تفاوت معني ‏داري ‏‎ (p < 0.05)‎در ليز سلول هاي هدف با آنتي ژن هاي توموري در مقايسه با ‏Mock‏ وجود دارد. نتايج حاصل ‏از تست ‏Elispot‏ مربوط به چهار بيمار نشان داد كه در مورد دو بيمار تعداد لكه هاي ايجاد شده در مقايسه با ‏حالت ‏Mock‏ و نرمال اختلاف معني داري را نشان مي دهد‏‎(p < 0.05)‎‏. بيان افزايش يافته ژن ها ي سركوبگر ‏نقش مهمي در فرار از سيستم ايمني در بيماران ‏ESCC‏ داشته و پيام تحريكي از ‏TGF-β‏ به ‏VEGF‏ موجب ‏پيشرفت تومور به واسطه ‏VEGF‏ مي شود. انتقال ژن به شكل ‏mRNA‏ با بازدهي بالا نقش مهمي در عرضه آنتي ‏ژن توسط سلول هاي ‏‎ DC‎بعهده دارد. نتايج روش تحريك سيستم ايمني به واسطه سلول هاي ‏DC‏ و انتقال ژن به ‏شكل ‏RNA‏ اي و از طريق الكتروپوريشن در بيماران ‏ESCC‏ مي تواند راهكاري جديد در درمان بيماران ‏ESCC‏ ‏باشد


 
  جستجو در کتابخانه ديجيتال
نام مجري (نويسندگان):
عنوان گزارش:
چکيده و متن:
راهنماي جستجو
 
  ابزارهاي مشاهده
راهنمايي
دريافت فونت ها
تغيير رنگ هاي سايت
نسخه قابل چاپ اين صفحه
 
© تمام حقوق براي صندوق محفوظ است | صفحه اول | چاپ صفحه
آخرين بهنگام سازي اين صفحه: ۱۳۹۳/۱۱/۱ - ۱۶:۵۱